പ്രഭാതം

  എന്റെ പൂങ്കാവനിയില്‍ ഇന്ന് പൂവുകള്‍ക്ക് സൌന്ദര്യ മത്സരം .കുശുമ്പും കണ്ണേറം,സ്വാര്‍ഥതയും ഒക്കെ ഇവിടെയുമുണ്ട്..
തന്റെ തലയ്ക്കു മുകളില്‍ പടര്‍ന്നു നിന്ന റോസാചെടിയെ നോക്കി സങ്കടപ്പെടുന്ന പത്തു മണിപ്പൂ .ഒരു മുള്ള് കൊണ്ടാല്‍ തീര്‍ന്നു എന്റെ ശരീരം പോലും പിന്നെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നെല്‍ക്കില്ല എന്ന് വിലപിക്കുമ്പോള്‍ ,മന്ദാരത്തിന് അളവറ്റ സന്തോഷം.

എല്ലാവരെക്കാളും തലയെടുപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ. ആരും ഒന്ന് നോക്കി പ്പോകുന്ന വെളുത്ത സുന്ദരി. പക്ഷെ എല്ലാരെക്കാളും കുശുമ്പ് റോസാക്ക് തന്നെ.  നല്ല തുടുത്തു സൂര്യകിരണങ്ങള്‍ ഇതളുകളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു സായം സന്ധ്യയുടെ ചുവപ്പ് മുഴുവന്‍ ആവാഹിച്ചെടുത്തു സ്വയം മറന്നു ഏതോ ലഹരിയില്‍ ഊയലാടി അങ്ങനെ.... താലമേന്താന്‍ കൈകള്‍ തയ്യാറെടുത്തു വച്ച് നിക്കുന്നു.
 
ചെമ്പരത്തി ഇതൊക്കെ കണ്ടു പുച്ഛത്തോടെ പല നിറത്തില്‍ പലഭാവത്തില്‍ നിക്കുന്ന ഞങ്ങടെ വര്ഗ്ഗത്തിനെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ ആവില്ല മക്കളെ  അതിനാരും ബുദ്ധിമുട്ടെണ്ടാ എന്ന ചിന്ന അഹങ്കാരം അതില്ലാതില്ല...ഇവരുടെയൊക്കെ  തലക്കനം  സഹിക്കവയ്യാത്ത , ഭൂമിയുടെ മാറില്‍ പറ്റിചേര്‍ന്നെന്ന പോലെ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു പേരറിയാ പൂവുകള്‍ക്ക് അഹങ്കാരമില്ല ..
പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ ഉയരമില്ലെങ്കിലും സൌന്ദര്യത്തില്‍ ഒട്ടും മോശമല്ലെന്ന വാദം.....ഞങ്ങളെ ഒന്ന് തലോടാതെ പോകുന്ന കൈകള്‍ കുറവാണ്. പിന്നെയുള്ളത് മാവിന്റെ മുകളില്‍ പടര്‍ന്നു കയറി വെളുക്കെ ചിരിച്ചു നിക്കുന്ന മുല്ല . ചെണ്ടുമല്ലിക. .വാടാത്ത മല്ലിക, നാലുമണിപ്പൂ,  ലില്ലി,
എല്ലാവര്ക്കും ഇന്ന് ഒത്തിരി സന്തോഷം.

സൌന്ദര്യ പട്ടം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല .ഞങ്ങള്‍ക്കും പങ്കെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞല്ലോ  എന്ന സന്തോഷം.....
നന്ദി പൂക്കളെ . നിങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്  തരുന്ന നിറമാര്‍ന്ന പുലരിക്കു  ഞങ്ങളെന്നും നിങ്ങളോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു......